Je hebt het vreemdgaan ontdekt.

Je wereld staat op zijn kop. Je weet niet wat je moet doen, denken of voelen. Dit zijn de eerste dingen die helpen. Ook als je nog midden in de chaos zit.

Je hebt het ontdekt. Een berichtje, een bonnetje, of hij heeft het je zelf verteld.

En nu staat alles stil.

Verdriet, boosheid, paniek en verdoving wisselen elkaar af.

Soms binnen één uur. Je wilt weten wat je moet doen, maar je hersenen werken niet meer zoals je gewend bent.

Dat is geen zwakte, dat is wat er met je lijf en je hoofd gebeurt als iets wat je voor onmogelijk hield, toch werkelijkheid blijkt.

De eerste dagen zijn zelden het moment voor grote beslissingen.

Wel voor overleven. En overleven begint klein.

Zorg eerst voor de basis.

Hoe vreemd het ook klinkt: eten, slapen en functioneren zijn nu de prioriteit.

Niet omdat de pijn minder erg is dan je denkt, maar omdat je lichaam draagkracht nodig heeft voor wat komen gaat.

Als je nauwelijks eet en niet slaapt, wordt alles , elk gesprek, elke gedachte, elke emotie, zwaarder dan het al is.

Alcohol lijkt te helpen. Dat doet het niet. Het dempt tijdelijk en versterkt daarna precies wat je niet kunt dragen.

Accepteer de chaos, maar maak hem klein.

Je hoofd draait overuren. De vragen stapelen zich op: waarom, hoe lang, met wie, wat betekent dit voor ons? Die vragen zijn er terecht.

Maar de meeste vragen hebben nu nog geen antwoord, en dat antwoord forceren in de acute fase kost je meer dan het oplevert.

Schrijf ’s ochtends op wat je die dag gaat doen. Bescheiden.

Twee of drie kleine dingen.

Het geeft richting op een moment waarop alles richtingloos voelt. Schrijf aan het eind van de dag op wat even licht gaf. Hoe klein ook.

Het helpt je zien dat niet alles verloren is.

Kies bewust wie je in vertrouwen neemt

Je wilt je verhaal delen. Dat is menselijk en nodig.

Maar weet: reacties van anderen zeggen vaak meer over hén dan over jou.

Iemand die zelf verlaten is, reageert anders dan iemand in een stabiele relatie. Goedbedoelde adviezen kunnen tegenstrijdig zijn en verwarring vergroten.

Kies één of twee mensen die je echt vertrouwt. Niet meer.

Naar iedereen luisteren maakt je stuurloos.

En je kinderen?

Zij hebben hun eigen verdriet. Ze zijn geen mediator, geen vangnet en geen middel om je pijn te uiten.

Zeg niets negatiefs over hun vader tegen hen. Voor geen enkele leeftijd, ook niet voor pubers.

Jij blijft de ouder. Dat is nu misschien het moeilijkste wat er is, maar het is ook het belangrijkste.

Er is meer

Dit zijn de eerste stappen. Maar de eerste fase bevat meer dan dit, over boosheid een plek geven, over wat je wel en niet kunt controleren, over hoe je jezelf staande houdt terwijl je ook nog moet functioneren.

Daarvoor hebben we een volledige checklist geschreven: ‘Eerste hulp bij vreemdgaan’. Praktisch, eerlijk en geschreven vanuit eigen ervaring. Je kunt hem gratis downloaden via onze website.